Merhaba yitirdiğim…

Nasılsın diyeceğim ama cevap vermiyeceksin… Her zaman olduğu gibi sessiz kalmayı , fırtınalarımın dinmesini bekliyeceksin…Ben yinede sorarım;nasıl olsa asla dinmiyecek bu fırtına…
Söyle bana yitirdiğim, nasılsın?

Bu fırtına dinmeyecek dediğimde inanmadın ve belki bu yüzden bir daha asla sesini duyamayacağım…

Sesini , gülüşünü , hayalleri… Gerçi hayal kuran hep bendim ve bunu önleyemezsin.Hayal kurmamı engelleyemezsin! Ben yine aynı şekilde düşlerime yerleştirir , gülüşlerimde saklarım seni…

Gerçi sen gittin gideli ben gülmeyi de unuttum! Keşke hiç gülmesem, yeter ki yanımda sen olsan… Sen olsan da ben her gün yeni bir fırtınayla karşılaşsam. O zaman derim ki en azından sürgünde değilim! Savaşmaya devam,yılmak yok, güneşli günler yakındır…

Ama sen olmayınca ne güneş var ne umut!

Umut neydi? Anlamını bile bilmiyorum artık! Umut benim için yok oluş , yitirilme anlamını taşıyor yokluğundan buyana…

Takvime baktın mı hiç ya da saate?

Ne kadar oldu sen gittin gideli?

Evet biliyorum bu ilk değil! Daha önce de beni bıraktın. Aslında o zamanın ardından hiç bana yakın olmadın ki! Geri dönmedin ki bana! Ben seni ikinci bi kez kaybetmedim ki!

Birşeyi kaybetmeden önce kazanmak gerekir. Ben o gidişin ardından seni bir daha hiç kazanamadım ki! Can/ım/dan geçtim her yolu denedim ama olmayınca olmadı!

O zamanlar mavi umutlarım vardı! Bana güç veren , beni ayakta tutan… Biraz da sen katılmalıydın, tek renkle mücadele edilmiyor bu dünyada! Herşeyin acımasız olduğu bir hayatta , bir tek rengi, maviyi hemen siyaha çevirebiliyorlar! Bunları da yaşadık! Bak o kadar mücadele sonunda ben artık mavi değil siyahım!

Siyah…

Rengim ne olursa olsun, ben halen aynıyım…

Şimdi sen yine kızarsın , “böyle olması gerekiyor. başka bi seçenek yok” dersin… Ne dersen de , içimde kalır herşey, yok olmaz tükenmez…

Yaşanılan kader değil, senin seçimin! Ama olsun… Sen belki içindeki beni yok edebilirsin ama benim içimdeki seni asla yok edemez , silemezsin…

Bir umut tohumu dikmiştim yüreğine! Anlaşılan daha yeşermedi ya da o tohum yok edildi! Bundandır belki bunca zaman yaşanılan olumsuzluklar!

Söylenecek çok şey var ama hiç bir şey değişmez bilirim… Ancak bu kadar yazabildim bugün! Yasağı deldim , kendimi zorladım! Olsun, ben sana yine yazarım.. Artık sensizim ama içimdesin… Hep benimlesin…

Yokluğunda her gün, gözlerimde seni demliyorum…Yüreğime döküyorum tüm yaşları!

Şimdilik hoşça kal!

Mavihüzün……….