Ölüm Kokar Ellerim…
Ay ışığı,
Soğuk bir gecede aydınlatıyor odamı…
Zaman yokluğun,
“Şakaklarım son-bahar”
İşte bu an ; ellerim ölüm kokar…
Söylesene;
Öldüğümde maviye sararlar mı beni?
Gökyüzü ağlar mı?
Denizde fırtına kopar mı?
Söner mi gözlerindeki yıldızlar,
Üşür mü ellerin yokluğumda?
Ne kadar pişman olursun yaptıklarına,
Ne kadar özlersin geçmişi,
Beni…
Gerçekleşmeyen /engel olduğun/ hayalleri!
Mavi bir balon
Ya da
Fıstıklı çikolata
Ne hissettirir sana?
Peki düşler?
Senin için ben;
Düşlerin kadar gerçek,
Gözlerin kadar yalandım…
Şimdi hangi büyük yalanının
Üçüncü tekil şahsı,
Hangi sahnenin , adı hatırlanmayan
Yardımcı oyuncusu olacağım?
Sensiz şiirlerim eksik…
Dizelerim anlamsız,
Umutlarım ise hep susuz kalırdı!
Şuan hangi kurak bölgenin
Yağmuru oldun da;
Beni sensiz bıraktın,
Ölümün kıyılarına attın
Artık zaman yokluğun,
“Şakaklarım son-bahar”
İşte bu an , ellerim ölüm kokar.
|
|
Bu yazı mavigölge tarafından yazılmıştır. Bu yazı 36 defa okunmuştur Bu yazarın sitede toplam 14 tane şiir ve yazısı vardır. |
